دلنوشته

قصه ی بودنِ من ،قصه یِ تکراری بودشب و روزم مثلِ آسمونِ رگباری بودمن واسه خودم که زندگی نکردم هیچوقتزندگی نکردنِ من همیشه اجباری بودبغضی توو سینم که ، بشکنه دریا میشم این روزا بدجوری دارم تک و تنها میشم ...

از هم بپاشانم به آسانی، مهم نیستاین ها برای هیچ طوفانی مهم نیستآغوش من مخروبهای رو به سقوط استدیگر برایم عمق ویرانی مهم نیستبا درد خنجر، درد خار از خاطرم رفتبعد از تو غمهای فراوانی مهم نیستیک مُرده...

بر لبانم سايه ای از پرسشی مرموز در دلم درديست بی آرام و هستی سوز راز سرگردانی اين روح عاصی را با تو خواهم در ميان بگذاردن، امروز گر چه از درگاه خود می رانيم، اما... فروغ فرخزاد پ ن : تولد دوتا از دوستای خوبم بود که من نتونستم بهشون تبریک بگم بهار و یگانه ی عزیز...

ده سال از درگذشت مرحوم “ناصر عبداللهی” میگذره اما یاد و خاطره “ناصریا” از ذهن هوادارانش پاک نشده... مرحوم “ناصر عبداللهی” خوانندهی جوان موسیقی پاپ که با قطعه ی “ناصریا” به شهرت رسید... در زمستان 49 به دنیا آمده و در خزان 85 در سن 35 سالگی چشم از دنیا فرو بست.... 29 آذر ماه سالروز ناصر عبداللهی عزیز... روحش شاد و یادش گرامی ...♥...

...

در این سرما و باران یار خوشتر نگار اندر کنار و عشق در سر نگار اندر کنار و چون نگاری لطیف و خوب و چست و تازه و تر در این سرما به کوی او گریزیم که مانندش نزاید کس ز مادر در این برف آن لبان او ببوسیم که دل را تازه دارد برف و شکر مرا طاقت نماند از دست رفتم مرا بردند و آوردند دیگر خیال او چو ناگه در دل آید ...

یا اباعبدالله درد بی درمان شنیدی؟ حال من یعنی همین! بی تو بودن درد دارد؛ می زند من را زمین......

می خواهم انگشت تهِ حلقم بیندازمو تمام خود را که سالهاست سخت بلعيده ام, بالا بياورم...می خواهم خالی شوم از هر چیز...خالی از گذشته که سخت در یاد ماند...خالی از حال که سخت می گذرد...خالی از آینده که وقتی سر می رسد, من اینجا نیستم...می خواهم خالی شوم, از همیشه بازنده بودن هااز همیشه هیچ بودن ها... از خدا...صدایی در درونم می گوید: «هر لحظه, یکِ هیچِ بزرگِ دیگر است.گذشته هیچ! حال هیچ! آینده هم شاید هیچ!»پس انگشت می اندازم تهِ حلقم.اصلا هم مهم نیست که حال و روزممثل سگی ست که نه می گیرد, نه میمیرد......

می خواهم خیال کنم آنکه دوستش داری منم, همانکه برایش شعر می گویی که دلتنگِ آغوشش می شوی که...دیگر تابِ دلتنگی ات را ندارم تابِ غصه هایت را بگذار خیال کنم آنکه دوستش داری منم آنوقت آمده ام برای هر دومان چای دارچین ریخته ام تو سرت را میان آغوشِ کوچک من جا کرده ای و تمام بغض مردانه ات را ... بگذار این معامله بین خودمان بماند تمامِ شهر خوابند قرارمان کنار شمعدانی های خیال من اشکهایت برای من ، بگذار شانه های کوچکِ من از آنِ تو باشد تو فقط بیا ... تمامِ غصه هایت را به قیمتِ جان خریدارم لبخندت را گران تر می خرم آن وقت تمامش را یکجا به نامِ خودت می زنم توفقط بگ...

خدایا .... اینکه میگن از رگ گردن نزدیک تری.... من این حرفا حالیم نیس... دلم گرفته یه دقیقه بیا پایین بغلم کن ... ...