دلنوشته

مرگ من روزی فرا خواهد, رسیددر بهاری روشن از امواج نوردر زمستانی غبارآلود و دوریا خزانی خالی از فریاد و شورمرگ من روزی فرا خواهد, رسیدروزی از این تلخ و شیرین روزهاروز پوچی همچو روزان دگرسایه ی زامروزها،...

دو چشم باز به یک سقف ِ خالی از همه چیزفقط نگاه کن و هیچ چی نپرس عزیز!به خواب رفتنم از حسرت ِ هماغوشی ستکه بهترین هدیه، واقعا ً فراموشی ست...پ ن : حسرتِ هماغوشی ......

یه تیکه هایی از وجودم که رفتبا هر چیزی که میشد جاشو پر کردمشدم &#...

پیش رویم :چهره تلخ زمستان جوانیپشت سر :آشوب تابستان عشقی ناگهانیسینه ام :منزلگه اندوه و درد وبد گمانیکاش چون پاییز بودم...| فروغ فرخزاد |پ ن : باید به خرمالوهای کال سربزنم،به انارهای سبز به آدمهای ناپخته به آنها که هنوز عاشق نشده اند بگویم که اتفاق بزرگی خواهد افتادبگویم که پاییز در راه است...!ومن عاشقانه منتظرم...!! ...

جهانی که نشد اباد هرگز به ویران کردنش اباد کردم... +یاحق ...

در این سرما و باران یار خوشتر نگار اندر کنار و عشق در سر نگار اندر کنار و چون نگاری لطیف و خوب و چست و تازه و تر در این سرما به کوی او گریزیم که مانندش نزاید کس ز مادر در این برف آن لبان او ببوسیم که دل را تازه دارد برف و شکر مرا طاقت نماند از دست رفتم مرا بردند و آوردند دیگر خیال او چو ناگه در دل آید ...

سیمین دانشور...

می خواهم خیال کنم آنکه دوستش داری منم, همانکه برایش شعر می گویی که دلتنگِ آغوشش می شوی که...دیگر تابِ دلتنگی ات را ندارم تابِ غصه هایت را بگذار خیال کنم آنکه دوستش داری منم آنوقت آمده ام برای هر دومان چای دارچین ریخته ام تو سرت را میان آغوشِ کوچک من جا کرده ای و تمام بغض مردانه ات را ... بگذار این معامله بین خودمان بماند تمامِ شهر خوابند قرارمان کنار شمعدانی های خیال من اشکهایت برای من ، بگذار شانه های کوچکِ من از آنِ تو باشد تو فقط بیا ... تمامِ غصه هایت را به قیمتِ جان خریدارم لبخندت را گران تر می خرم آن وقت تمامش را یکجا به نامِ خودت می زنم توفقط بگ...

نمیدانم کدام را راضی کنم..."دلی" که میخواهد عاشق باشد یا "عقلی" که میخواهدعاقل باشدمن، لای کتاب زندگیمانده ام؛لای فصلی بدخط و تلخبنام "تحمل"کاش آدمی میتوانست"دلش" را بهصندوق امانات بسپارد،و با اولین قطاربه تعطیلات برود... ...

دلم میخواهد خودم را از تنم در بیاورم بشورم بچلانم و روی طناب حیاطمان پهن کنم فردا بیایم و ببینم که مرا باد با خود برده است... ...